นักวิทยาศาสตร์ เผยวิธีป้องกัน หากได้รับ "ซีเซียม-137" เข้าสู่ร่างกาย

นักวิทยาศาสตร์ เผยวิธีป้องกัน หากได้รับ "ซีเซียม-137" เข้าสู่ร่างกาย

นักวิทยาศาสตร์ เผยซีเซียม-137 สามารถกระจายได้ง่าย ทั้งในอากาศ น้ำ ดิน รวมไปถึงพืชผลทางการเกษตร หากได้รับในปริมาณมาก อาจถึงแก่ชีวิต แนะต้องรับประทานยาเพื่อแก้พิษ

วันที่ 21 มีนาคม 2566 ผู้ใช้เฟซบุ๊ก อาจวรงค์ ป๋องแป๋ง จันทมาศ ได้โพสต์ข้อความระบุว่า อธิบายเรื่องซีเซียม-137 ข้อมูลจากองค์กรระดับโลก (เรียบเรียงโดย ณัฐนันท์ รัตนชื่อสกุล)

ธาตุซีเซียมนั้นเป็นโลหะหมู่ 1 จึงมีความไวในการเกิดปฏิกิริยาสูงมาก อีกทั้งมีจุดหลอมเหลวค่อนข้างต่ำ ณ อุณหภูมิห้องของประเทศไทย ธาตุซีเซียมจะมีสถานะเป็นของเหลว โดยซีเซียม-137 นั้นเป็นหนึ่งในไอโซโทปกัมมันตรังสีที่มีค่าครึ่งชีวิตราวๆ 30 ปี (ทุกๆ 30 ปี จะสลายตัวจนเหลือราวครึ่งหนึ่ง)

ซีเซียม-137 ใช้ด้านการแพทย์และในอุปกรณ์ตรวจวัดต่างๆ เช่น เครื่องมือวัดความหนาของแผ่นโลหะและวัสดุต่างๆ หรือ วัดอัตราการไหล เป็นต้น อีกทั้งยังเป็นผลผลิตจากเตาปฏิกรณ์นิวเคลียร์ฟิชชัน รวมไปถึงการทดสอบอาวุธนิวเคลียร์ด้วย นั่นหมายความว่า ยังคงมีซีเซียม-137 เล็กน้อย ที่ปนเปื้อนอยู่ในธรรมชาติจากเหตุการณ์ในอดีต เช่น ภัยพิบัติเชอร์โนบิล

ปกติแล้วธาตุซีเซียมจะทำปฏิกิริยาอย่างรวดเร็วกับคลอรีน ทำให้อยู่ในรูปของเกลือคลอไรด์ ซึ่งมีลักษณะเป็นผลึกสีขาวคล้ายๆ กับเกลือแกง แต่ปัญหาคือ เกลือของซีเซียมดังกล่าวละลายน้ำได้ดีมาก ทำให้ควบคุมความปลอดภัยได้ยาก

ดังนั้น ซีเซียม-137 จึงสามารถกระจายไปในอากาศ น้ำ ดิน ได้ง่าย รวมไปถึงพืชผลทางการเกษตรที่ใช้ดินที่ปนเปื้อน ก็จะสะสมซีเซียม-137 ไว้ในตัวพืชอีกด้วย

ซีเซียม-137 นั้นจะสลายตัวโดยให้รังสีบีตาและธาตุแบเรียม ซึ่งส่วนมากแบเรียมที่ได้จะมีพลังงานสูงมาก จึงปลดปล่อยรังสีแกมมา แล้วกลายเป็นธาตุแบเรียมที่เสถียร จึงต้องมีการจัดเก็บในภาชนะที่ทำจากตะกั่ว

การได้รับกัมมันตรังสีปริมาณมากโดยตรงในระยะเวลาที่นานพอ จะทำให้ผิวไหม้พุพอง นอกจากนี้อาจมีอาการคลื่นไส้ อ่อนเพลีย อาเจียน ท้องเสีย และผมร่วง หากได้รับในปริมาณมากจริงๆ อาจถึงแก่ชีวิตได้

การรับประทาน หรือสูดดมซีเซียม-137 เข้าไปนั้น มันจะแพร่กระจายในร่างกายเราอย่างรวดเร็ว และไปสะสมที่เนื้อเยื่ออ่อน โดยเฉพาะกล้ามเนื้อและกระดูก ซึ่งส่งผลให้เพิ่มความเสี่ยงของการเกิดมะเร็ง ซึ่งวิธีการรับมือนั้น ผู้ที่ได้รับซีเซียม-137 ต้องรับประทานยาปรัสเซียนบลูเพื่อแก้พิษ ซึ่งตัวยาจะไปจับกับซีเซียม-137 และขับออกจากร่างกายไป

โดยยาปรัสเซียนบลูสามารถลดค่าครึ่งชีวิตทางชีวภาพของซีเซียม-137 จาก 110 วัน เหลือเพียงประมาณ 30 วันในร่างกาย อย่างไรก็ตาม การจะซื้อยาชนิดนี้จะต้องมีใบสั่งยาของแพทย์เท่านั้น เพราะต้องคำนวณปริมาณอย่างเหมาะสม.

ขอบคุณข้อมูลจาก เฟซบุ๊กอาจวรงค์ ป๋องแป๋ง จันทมาศ

คุณกำลังดู: นักวิทยาศาสตร์ เผยวิธีป้องกัน หากได้รับ "ซีเซียม-137" เข้าสู่ร่างกาย

หมวดหมู่: สังคม

แท็กที่เกี่ยวข้อง:

แชร์ข่าว

โพสต์ล่าสุด